Kult jedynego Boga a kulty pogańskie

Ty Boże nasz, jesteś dobry i prawdziwy, kierujesz wszystkim cierpliwie i łaskawie Choćbyśmy zgrzeszyli, należymy do Ciebie I uznajemy Twoją potęgę. Wiedząc jednak, że uważasz nas za swoją własność, tym bardziej będziemy wystrzegać się grzechu. Bo dopiero poznanie Ciebie daje doskonałą prawość , a uznanie Twojej potęgi jest źródłem nieśmiertelności. Nie zwiódł nas ludzki pomysł, by sztuki użyć w złym celu. Ani bezpłodne starania artystów jaskrawo barwione figury . Ich widok wprawia głupców w uniesienie: martwy obraz, bezmyślna figura pobudzają namietność Skoro pokochali to , co złe, na taką zasługują nadzieję. zarówno ich twórcy, miłośnicy jak i czciciele

Garncarz z trudem ugniata miękka ziemię i lepi dla naszego użytku jedno naczynie po drugim Z tej samej gliny wyrabia naczynia służące wzniosłym celom, i potrzebom całkiem odwrotnym - wszystkie w ten sam sposób Garncarz decyduje o przeznaczeniu jednych i drugich .Jego wysiłek służy też i złęj sprawie gdy z tej samej gliny lepi zbędnego bożka Wprawdzie sam niedawno powstał z ziemi i lada chwila powróci tam skąd wyszedł gdy przyjdzie mu oddać życie jak dług do spłącenia Nie martwi go konieczność śmierci ani, że życie jest tak krótkie Rywalizuje ze złotnikami, i odlewnikami srebra

naśladuje brązowników a nawet chlubi się tym, żę lepi tandetne imitacje Serce jego jest jak popiół, jego nadzieja mniej warta niz pył ziemi a życie bardziej godne pogardy niż glina Bo nie poznał tego, który go ulepił tchnął w jego duszę, źródło mocy i napełnił tchnieniem życia Przeciwnie, traktuje życie jak zabawę Jak jarmark, gdzie kwitnie handel i rozrywka. "Wszystko na sprzedaż! - mówi - Nawet tandetny towar ma swoją cenę" Nikt nie jest bardziej świadomy, że tego, że grzeszy niż garncarz, który z pyłu ziemi lepi nei tylko naczynia ale i posągi bożków stworzycieli Zgraja skońćzonych głupców i żałosnych Bezmyślnych dzieciaków.

Tacy są wrogowie Twojego ludu i jego prześladowcy ponieważ uznali za bóstwa wszystkie pogańśkie bożki, Których oczy nie mogą nic dojrzeć nos nie potrafi zaczeronąć powietrza uszy nie słyszą palce u rąk nie wyczuwają kształtów nogi nie są zdolne do podjęcia wędrówki A wszystko dlatego, że sporządził je człowiek Ukształtował je ktoś, komu tylko na chwilę użyczono ducha Nikt nie potrafi ulepić bożka, który by przynajmniej byłby do niego podobny, gdyż śmeirtelnik grzesznymi dłońmi może zrobić tylko martwe przredmioty On sam jest przecież wspanialszy od bożków Którym cześć oddaję. ponieważ w nim jest życie, którego one nigdy nie zaznają Na domiar złego czci się najbardziej odrażające zwierzeta które głupota czyni gorszymi od innych Nie ma w nich piękna, które czasem dostrzegamy u zwierząt Zapewne spłoszone uciekły i nie otrzymały od Boga Pochwały i błogosławieństwa. Księga Mądrości 15,1-19