Mądrość Boga w dziełach natury

Księga Syracydesa 42,15-25

Chcę przypomnieć dzieła Pana i opowiedzieć to, co widziałem. Przez słowa Pana powstały Jego dzieła i Jego zamysł spełnił się według Jego woli. jaśniejące słońce nad wszystkim, co widzi, dzieło Pana jest pełne Jego chwały . niemożliwe, by święci Pana zdołali opowiedzieć wszystkie cuda, które uczynił Pan Wszechmogący , utrwalający wszystko swoją chwałą. On zbadał głębiny i serce człowieka i przenika wszystkie ich tajemnice. Najwyższy posiada wszelką wiedzę i objawia znaki wieczności. Oznajmia rzeczy minione i przyszłe i wyjawia ślady spraw ukrytych Żadna myśl Mu nie umknie I nie ukryje się przed Nim ani jedno słowo Uporządkował wielkie dzieła swojej mądrości , On Jeden był przed czasem i będzie na wieki Niczego nie można Mu dodać, ani o nic Go umniejszyć i nikt nie może rad Mu udzielać. Wszystkie Jego dzieła swojej mądrości On jeden był przed czasem i będzie na wieki wszystkie są konieczne i wszystkie posłuszne Wszystkie idą parami, jedno odpowiada drugiemu. Nie uczynił niczego, co miałoby braki. Jedno umacnia dobro drugiego. i kto się nasyci oglądaniem Jego chwały?

43Jakże wspaniała jest wysokość czystego sklepienia

jakże cudowne jest niebo, gdy je oglądamy Gdy się pojawia słońce, oznajmia o wschodzie rzecz przedziwną, dzieło Najwyższego . Gdy jest w zenicie, wysusza ziemię i któż wytrwa wśród jego żaru? Rozdmuchuje się piec do wypalania trzy razy bardziej słońce rozpala góry wydziela ogniowe opary i świecącymi promieniami oślepia oczy . Wielki jest Pan, który je uczynił i na Jego słowo ono bieg swój przyspiesza Także księżyc ma czas określony by wskazywać daty i wyznaczać pory. Przy pomocy księżyca ustala się święta jego blask się przyciemnia pod koniec obiegu Miesiąc od niego wział nazwę rośnie on niezwyczajnie przy swoich zmianach, jest lampą umieszczoną na wysokościach, świeci na firmamencie nieba niczym świetliste klejnoty na wysokościach Najwyższego Słowo Świętego wyznaczyło im miejsce i nie opuszczają swoich posterunków Spójrz na tęczę i błogosław Tego, który ją stworzył, jest bardzo piękna w swojej wspaniałości Opasuje niebo kręgiem chwały, rozciagnęły go ręce Najwyższego On swoim rozkazem rzuca błyskawice wysyła pioruny swoim wyrokiem. Przez to otwierają się magazyny, a chmury wylatują jak ptaki . On swoją potęgą umacnia chmury i kruszy bryły gradowe Głos Jego grzmotu upomina ziemię na Jego widok drżą góry Z woli Pana wieje wiatr południowy. wicher północny i trąba powietrzna On śnieg rozrzuca, podobny do lądujacych ptaków

I do szarańczy, która osiada Piękno jej bieli zadziwia oczy a kiedy pada, zachwyca serce On rozsiewa szron jak sól na ziemi który, gdy marznie, staje się jak ostrza kolców Pan sprawia, że wieje mroźny wiatr północny i twardnieje kryształ na wodzie zamyka się każdy zbiornik wodny i jakby w pancerz przyodziewa się woda Wiatr ten pożera góry, wysusza pustynię i spala zieleń jak ogniem. Wszystko to uzdrawia nadchodząca mgła. rosa spadająca po upale przynosi radość. Według swej myśli Pan powstrzymał odmęty i zasadził w nich wyspy. Pływający po morzu opisują jego niebezpieczeństwa, a nasze uszy zdumiewają sie słuchając. Są tam przedziwne stworzenia zwierzęta wszelkiego rodzaju i morskie potwory Dla Niego posłąniec przemierza drogę i Jego słowo utrzymuje wszystko razem . MOglibyśmy wiele powiedzieć, lecz nie zdołamy Zwieńczeniem przemowy niech będzie :"On jest Wszystkim!" Gdzież znajdziemy siły by Go wychwalać ? On jest większy od wszystkich swoich dzieł Pan budzi grozę i jest bardzo wielki przedziwna jest Jego potęga. Gdy chwalicie Pana, wywyższajcie Go, ile tylko możecie, i tak wyższy pozostanie . Zbierzcie swe siły, aby Go wywyższać nie ustawajcie , i tak nie osiagniecie celu Czy ktoś GO kiedykolwiek ujrza , aby Go opisać? Kto może Go wychwalać takiego, jakim jest? Jest wiele tajemnic większych niż te , bo widzimy niektóre z dzieł Jego Wszystko uczynił Pan a pobożnym udzielił mądrości.