Jezu, kochanie ... - Ładnie zaczynasz Moja Myszko. Łagodnie. Jak muzyka do Mojego serca. - Bo to jest muzyka do Twojego kochającego serca. - Czy widzisz je głęboko, szeroko, czy wysoko? - Na początku tak, a teraz Je czuję, jak bije, jak miarowo, równo, przyspiesza trochę, jakby w arytmii, ale nie, to tylko chwila, stopuje, nie, stopuje, nie, wyrównuje się raczej . ale to tak, jakbym je słyszała przez ucho, przez aparat. Czasem, tak jak teraz , widzę jego błonę, na zewnątrz,.

Istotą komunikacji jest przekaz Myszko. Ja Jestem Tym, który inicjuje komunikację, Jestem jej Mentorem, wydawcą, odpowiadam za jej "grafikę' za Myszko? - Tak? - Potrzebujesz chleba? - Bardzo. - Czemu więc Mnie nei słuchasz? - Jestem rozproszona. Wyłączam sie. Dopiero po chwili się orientuję, że już straciłm przekaz. Dlatego Twe słowa Jezu: Weźmijcie Ducha"- są mi tak jakby na rękę. Z drugiej strony jest to coś tak dla Mnie jeszcze mimo wszystko, tak niewyobrażalnego, następuj

Kochany, Jezu, już tęsknię do Ciebie. - Nie bój się tęsknoty Myszku . - Nie boję się -Jezu- ja panikuję przed slowem - tęsknota. - Ale przed Słowem tylko? - Nie, przed Słowem wcale. - jesteś słodka Myszko, jak zwykle. - Nie będę mogła za dużo z Tobą porozmawiać. - Wiem, widzę. - Rośnie mi na kręgosłupie, na grzbiecie gniewny pióropusz. Nie podchodźcie do mnie, kiedy jest we mnie Jezus. - I przy tobie, zapomniałaś dodać. - Słowo tęsknię rozpromienia się niejakim ciepłem we mn

Co mężczyzna robi jak jego kobietę boli głowa? - Myszko! - Widzę we wszystkich lustrach mojej duszy, jak nadjeżdża pociąg. Szyna po szynie- nadjeżdża lokomotywa. - Myszko- ty widzisz pociąg, a inni będą widzieli ... Sama sobie dośpiewaj. - Nie można się wyrwać spod wpływu ciała. - Myszko, nie płacz. Ukochana mam odpowiedzi na wszystkie twoje pytanie, na wszystkie twoje wątpliwości. Myszko, zostało ci dziś kochana postawione pytanie: - Gdzie mieszkasz? - i co odpowiedziałaś? -

Jezu, znowu było mi zimno. - Myszko.. Bez pracy nie ma kołaczy, ale - sprzątać można do końca świata. - To ułuda, że da się to posprzątać. Ta materia jest taka delikatna- jak chcesz- ale i złożona. - Zaraz wybuchnę płączem. - Nie płacz.. Jakoś to wytrzymamy ..Proszę cię.. - To jest szacunek dla mojej świętości. - Tak. Kochana. Tak. - Nie martwi mnie ten duchowy "drut', za tyłu mojego kręgosłupa, i w mojej szyi i w czaszce. - To żelazo nie drut. Będziesz to teraz na początku t

Myszko? - Jestem. - Nie o to Mi chodzi. - A o co? ************************************* ************************************* - Teraz czuję, że naprawdę jesteśmy razem. - A po czym, to czujesz Ukochany? - A po tym, że zdjęłaś przede Mną maskę ukochana. Najwyższy czas. - Jest wiele ran pod tą maską, więc Sam rozumiesz, nie bardzo chciało mi się pod nią zaglądać. - To musiało boleć. Ja wiem. -Dekret. - Słyszałaś ? - Chciało mi się wyrwać, że ja wszystko słyszę, ale jednak nie ,

Nie jesteś jeszcze gotowa. Może mentalnie, jako owoc naszego związku, ale motorycznie, jeszcze jesteś słaba skarbie. Cała twoja dotychczasowa egzystencja , duchowa egzystencja była wynikiem sinusoidalnej, a więc wielce wyczerpującej, egzaltowanej współpracy z moją duszą, z moim sercem. Nie mogę Cię tak wypuscić "w przestworza, nawet jeśli umiesz już latać. Jesteś stworzonkiem delikatnym , nie możesz się forsować. Nie mówiąc o tym, że obiecałaś,ze będziesz więcej odpoczywać i

Mój Boże, morze mi wszystko wybaczyło. Przyszło do mnie łągodną falą i zmyło wszelkie ślady na piasku. Piasek znowu jest czysty i odciska się na nim ślad mojej niewinnej bosej stopy. Tak, moja stopa chce być niewinna.I może być niewinna.Pro stota to moja joga, moje wytchnienie. Nie wiem, nei znam się na tym wszystkim. Moje myślenie na wgląd jasny, ale nei we wszystkim zachowuje swój obraz, swoją pamięć. Pamięć o mnie zachowuje swój obraz, swoją pamięć. Pamięć o mnei zachowuje

Ulżyj sobie Myszko. - czyli? - Jest wiele możliwości, których wcześniej nie brałąm pod uwagę. Zasilałam tylko Kolo Sławetne Emerytów i Rencistów. - Mnie można służyć pod wieloma sztandarami Życie jest takie wielopłąszczyznowe. -"Pomocą w uciskach i smutku" czym Cie zasmuciłam? - To dobre pytanie. - Wiem. - Wciaż Mnie słyszysz? - Tak. Bez wątpienia tak. - Ale aż tak bardzo? Zawiesiłam element współpracy. - Co zawiesiłąś. - To, co wspołgrał - A co to takiego? - Współwina - To c

Wszystko jest moim wyborem Jezu. - Nie wszystko. Są rzeczy, sprawy raczej, której Ja Jestem przyczyną . Nikt tego nie determinuje, tylko Ja. - Są to decyzje, przyczyny, które niczego mi nie ułatwiają. Powodują jedynie depresję. Dusza zachowuje się jak fala i jak cząstka jednocześnie. To złożona .. - ...osobowość Myszko. Ja niczego ci nie wyjaśniam. - ...i nie ułatwiasz .. - Dlatego jesteś prototypem Myszko. - Moja dusza, dawno temu, podzieliła się na wiele cząstek. I eksplo

Do pewnego stopnia komfort to wyraz. - Wyraz zapotrzebowania? - Do zobaczenia w raju. - Raj to ty, Myszko. - A ja myślałam, że konglomerat wyrazów. - Czyli znaczeń? - Jak myślisz? - Słucham. - Wszystkie wyrazy mają wyeksploatowane znaczenia. Do granic możliwości. Gdyby nie to, że piszę dla i do Ciebie. - Nie byłoby tego komfortu? - Nie byłoby komfortu w ogóle. - Czyli, że Twoja choroba to wymiar? - To wybór. - czekałem, aż to powiesz. - Wychodzę ze wszelkich znaczeń. Robię to

- Jezu, przez Ciebie nie mogę się zmieścić w żadnej ramie. - ha, ha - Twój śmiech rozbrzmiewa we Mnie, zdaje się, że wypełnia wszystkie pokoje mojego domu. Nieprzepuszczalny. - czy to wyznanie? - Nie jestem katoliczką? - Pozwól, że ci coś wyjaśnię. - Jestem taka rozedrgana. Kiedy światło świecy rozgrzeje ciemność, widzę jak patrzę na oświetloną twarz mojego męża. On się uśmiecha, ja się uśmiecha m. Po tylu latach spotykamy się razem. On jest znów młody, ja jestem o tyle lat m

Jezu, Kochany. - Ładnie zaczynasz Moja Myszko. Łagodnie. Jak muzyka do Mojego Serca. - Bo to jest muzyka, do Twojego Kochanego Serca. - Czy widzisz je głęboko, szeroko , czy wysoko? -Na początku tak, a teraz Je czuję, jak bije, jak pulsuje, miarowo, równo przyspiesza trochę, jakby w arytmii, ale nie, to tylko chwila. Stopuje , nie stopuje nie. Wyrównuje się raczej. Ale to tak jakbym słyszała przez ucho, przez aparat. Czasem, jak teraz, widzę jego błonę, na zewnątrz, kardioch

Wysterylizowałam się Jezu. Skrzywiłam siebie w Tobie. Zapomniałam. Uniezależniłąm się. Ograłam się. Nie umiem już Ciebie Kochany kochać. - O nie, moja umiłowana. Wczoraj Mnie pokochałaś szczerze. Dziś to nie mija. Jutro jest wieczność podarowanej wczoraj, pamiętasz? Moja Umiłowana. Jesteś po prostu bardziej intelektualna. Nie przebaczam ci. Nie mam czego. Chciałem ciebie uniezależnionej. O tym, ze powiesz Mi wszystko z wolnej stopy. Nie ukarzę cię za to, że nie przybijasz M

Myszko, drażni cię, że musisz pisać.? - Muszę? - Tak. -Dlaczego? Nie, Stop pytanie, Stop. - Dlaczego? Odpowiem ci. Dlatego, że takiego zaangażowania jak twoje po prostu nigdzie więcej nie ma. Dlatego tak ciężko twoją ofiarność przełożyć na język ludzki, zrozumiały dla ludzkiego oka i ucha. - Jestem już bardziej wygimnastykowana. - Nie zauważyłem;) - To nerwy. - To oddanie. - Ja wiem. - Nie tak łatwo się poruszać- ja to widzę. Widzę i wiem. - Chciałabym sie gdzieś zamknąć z

-Mów Ukochany. - Moja mała Myszko. Morze cię wychowało. Twardy szkuner i zarzucane sieci. Znasz smród ryby i zapach jesiotra. Moja mała ukochana....A jak myślisz, skad się bierze twoje apostolstwo, twoja misja? Z koronek? Z fiszbinów? - Biorę Cię za ręce Ukochany. Przytulam Twoją dłoń do policzka. Jest tak łagodnie. - WIem, że cierpisz Ukochana. Wiem, ze wypuściłęm cię w morze bez przewodnika. I szłaś tą drogą, wpatrzona w rozgwieżdżone, ciemne niebo bez zrozumienia. Daleko J

Za każde 5 minut, w którym kocham Cię tu na Ziemi, Musisz mi oddać podwójne 5 minut w Wieczności. - Wiesz, że cię kocham. - Wiem. - Ale to nie wszystko. Kolejny krok zrobiony. - czuję się naprawdę bliżej Ojca. Czemu to tak trwa? - co/ - Zbliżanie się do tajemnicy. Nie można jej poznać, posiąść, ani szczególnie się do niej przytulić. -Między Nami jest taka różnica, że Ja się obroniłem pełniąc Wolę Mojego Ojca. - A we mnie jest.. - Był - Był marazm. - To jeszcze zwielokrotnia o

Powracam myślami do punktu wyjścia, do przeszłości, gdzie nikomu niepotrzebna jest pomoc. Ograniczam więc jej dostęp do mojego życia, mojego umysłu. Nie będę nikim więcej jak sobą- mam przed sobą otwarte drzwi, otwarte na oścież- wystarczy przejść. Jeden sus i oto jestem- wyzwolona. Czy wulgarna?- tak mnie trapił ten problem. Wygrać z wiecznościąi ukryć swój skarb... - To niemożliwe. - A medicine woman? Lekarz duszy? Czy to w ogóle ma przyszłość? - Na tak postawione pytanie n

Kochanie- przebaczaj. - Tak, przebaczenie. Jeśli o to chodzi. Czy nie jest to darmowa nitka naszej arogancji? Nie, zbyt łątwo powiedziane, zanegowanie proste naszej egzystencji? Albo raczej - czy nie jest to łątwe przyzwolenie by stać się niczym? Niczym, nie ma mnie, za to "ty" jesteś w moim przebaczeniu, zaistniejesz, tak "ty" masz się całkiem dobrze, jak długo "ty" będziesz sie karmić jądrem mojej egzystencji? Czy mam przebaczać aż siedemdziesiąt siedem razy? A czy kiedy p

-Masz refleksje? No to pisz. - Kiedy się tak gorąco kogoś kocha... - Zasłużenie? Nie wiem, czy nie przedłużasz projekcji swojego umysłu. - Czy nie mam mówić? - Wszystko, co zlecone, wykonałaś. - Czas odejść? - :) Wiesz, to pytanie podchwytliwe:) - Ja się nauczyłam przetrwania. - I umysł ci się nadwerężył. - Tak było. Cest la vie. - Na tym poziomie brakuje ci odpowiedniej swady, potoczystości, wymowy. To, co piszesz, to może być Can Break, ale na dłuższą metę nie Byłbym zbytni