Ostatnie dni Salomona
- Mariola Szyszkiewicz
- 6 lut
- 3 minut(y) czytania
(1 Krl9-11) Salomon żeni się z dosłownie setkami cudzoziemskich księżniczek, aby móc budować pokojowe relacje z sąsiednimi ludami. Razem z konkubinami małżonek Salomona jest około tysiąca, co zdecydowanie oznacza potencjalne kłopoty. I kłopoty faktycznie się pojawiają, gdy Salomon się coraz bardziej starzeje. Przede wszystkim traci zainteresowanie monoteizmem (przekonaniem, że jest tylko jeden Bóg) i zaczyna się zwracać ku wierzeniom swoich cudzoziemskich żon. Nie podoba się to Bogu, który ślubuje, że pozbawi królestwo Salomona wszystkich plemion, poza jednym, ponieważ tak bardzo umiłował ojca Salomona, Dawida, że odłoży karę aż do końca panowania Salomona.
Dokładna lektura biblijnych zapisów ujawnia, że poza posiadaniem wielu żon Salomon popełnia także wiele innych błędów. Administracja Salomona uciska plemiona północne, faworyzując własne plemię Judy. Wielkie projekty budowlane Salomona kosztują fortunę i koniecznością staje się podniesienie podatków. Aby zdobyć fundusze oraz rozszerzyć własne wpływy za sprawą osłabienia sojuszy plemiennych, Salomon tworzy dwanaście okręgów administracyjnych, których zasięgu terytorialnego nie wyznaczają tradycyjne granice plemienne , ale raczej granice obszarów geograficznych i miast. Każdy z tych okręgów ma obowiązek przez jeden miesiąc w roku zapewniać robotników przymusowych do prac nad różnymi projektami budowlanymi. Ta "reorganizacja terytorialna” i przymus pracy są trudne do zaakceptowania, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę historię Izraelitów jako niewolników w Egipcie. Co więcej, w Judzie nie ma podatków, chociaż z dochodów tego rodzaju czerpie ona najwięcej korzyści. ( w postaci umocnień) Dodatkowo, rozsierdzając tak będące już niemal w stanie wrzenia plemiona północne, Salomon sprzedaje 20 miast północnego Izraela fenickiemu królowi Hiramowi. Także Arka Przymierza, kiedyś umieszczona w przybytku kontrolowanym przez plemiona północne, obecnie spoczywa na stałe w Świątyni Jerozolimskiej, co uznają one za ograniczenie własnych wpływów religijnych. Na domiar złego, w późniejszym okresie kilka sąsiednich królestw, które podbił Dawid, uwalnia się spod kontroli Izraela. Także plemiona północne grożą wycofaniem swojego wsparcia dla Salomona na rzecz własnego przywódcy Jeroboama, urzędnika wyznaczonego przez Salomona do nadzorowania prac . Salomon podejmuje nieudaną próbę zabicia Jeroboama, który ucieka do Egiptu , gdzie zostaje aż do śmierci Salomona. Po burzliwym panowaniu, które trwało 40 lat, Salomon umiera, pozostawiając tron swojemu synowi Roboamowi.
1 krl- 11, 23- Bóg wzbudził przeciw Salomonowi innego przeciwnika, Rezona syna Eliady, który uciekł od swojego pana Hadadezera, króla Soby. Zgromadził on wokół siebie ludzi, stając się przywódcą oddziału najemników. Kiedy Dawid ich tępił, udali się do Damaszku, gdzie osiedlili się i przejęli po nim rządy. Był on przeciwnikiem Izraela przez całe życie Salomona i podobnie jak Hadad, gdy został królem Haramu, znienawidził Izraela. Również Jeroboam, syn Nebata, pochodzący z Seredy, z plemienia Efraima, zbuntował się przeciwko Królowi. Był on urzędnikiem Salomona. Jego matka była wdową i miała na imię Serua. A oto opis wydarzeń, które doprowadziły do jego buntu. Salomon budował właśnie wtedy Millo, zamykając wyłom w murze Miasta Dawida, swojego ojca. Jeroboam był człowiekiem bardzo uzdolnionym. Kiedy Salomon zobaczył, jak ten młody człowiek pracuje, mianował go kierownikiem wszystkich robotników z domu Józefa.
Jeroboam wyruszył z Jerozolimy . Po drodze spotkał go prorok Achiasz z Szilo. BYł on ubrany w nowy płaszcz. Prócz ich dwóch nie było nikogo w tym miejscu. Achiasz chwycił wówczas nowy płaszcz, który miał na sobie i rozdarł go na 12 części, zwracając się do Jeroboama : "Weź sobie dziesięć części. Tak bowiem zawyrokował Pan, Bóg Izraela : " Oderwę królestwo od Salomona i tobie dam dziesięć plemion, Pozostanie mu tylko jedno plemię ze względu na Dawida, mojego sługę i Jerozolimę – miasto, które sobie wybrałem spośród wszystkich plemion Izraela. Zrobię tak, bo mnie opuścili i oddawali cześć Asztarcie, bogini Sydończyków, Kemoszowi , bogu Moabitów i Milkomowi, bogu Ammonitów, a nie postępowali według moich wskazań. Nie wypełniali tego, co w moich oczach słuszne : moich poleceń i wyroków, jak to czynił Dawid, ojciec Salomona. Nie zabiorę mu jednak całego królestwa. Ustanowiłem go bowiem władzą do końca życia ze względu na Dawida , mojego sługę, którego wybrałem i który zachowywał moje przykazania i polecenia. Zabiorę natomiast jego synowi królestwo, obejmujące dziesięć plemion, i dam je tobie."Jego synowi pozostawię jedno plemię, aby Dawid, mój sługa, miał zawsze lampę, święcącą w mojej obecności w Jerozolimie, w mieście, które sobie wybrałem, aby czcić moje imię. A tobie dam władzę, abyś panował nad wszystkim, czego zapragniesz, i był królem nad Izraelem. Jeśli będziesz posłuszny wszystkim poleceniom i będziesz postępował według moich wskazań i wypełniał to, co w moich oczach jest słuszne, zachowując moje polecenia i przykazania , jak czynił to Dawid, mój sługa, to będę z tobą.
Zbuduję ci dom tak trwały jak ten, który zbudowałem Dawidowi. Oddam ci też Izraela. Upokorzę potomstwo Dawida za ich postępowanie, ale upokorzenie nie będzie trwało zawsze" Salomon usiłował później zabić Jeroboama, któremu udało się uciec do Egiptu, do Sziszaka, króla egipskiego. Pozostał on w Egipcie aż do śmierci Salomona.
Komentarze