Sąd nad Sędziami Psalm 82

Psalm Asafa Bóg staje w Bożym zgromadzeniu i wśród bogów rozsądza Dokądże będziecie orzekać bezprawie I rozstrzygać na korzyść bezbożnych? Brońcie biedaka i sierotę, pokornemu i nieszczęsnemu przyznajcie rację Uwolnijcie biedaka i uciśnionego , wyrwijcie go z rąk bezbożników Lecz oni nic nie wiedzą i nie rozumieją błąkają się w ciemnościach . Zostaną poruszone wszystkie fundamenty ziemi Ja mówię: Jesteście bogami oraz synami Najwyższego ale pomrzecie jak ludzie Wszyscy razem upadniecie jak książęta ! Powstań, Boże osądź ziemię. Bo dziedzictwem twoim są wszystkie narody.

Komentarz Układ tej krótkiej wyroczni wskazuje na odniesienie do teraźniejszości i do przyszłości. Autor podkreśla, że Bóg Izraela zawsze staje w obronie skrzywdzonych. Niezależnie od tego kim są oskarżeni w Psalmie: ( bóstwa pogańśkie? niesprawiedliwi sędziowie? Książęta Izraela? - wyraźna jest w nim uprzywilejowana pozycja ubogich, za którymi ujmuje się Bóg. Sąd czeka jednak nie tylko tych, którzy przez powierzona sobie władzę, uczestniczą we władzy Boga. Chrześcijanie , dzięki Łasce Chrystusa, synowie Najwyższego, także zostaną osądzeni, z wymogami sprawiedliwości społęcznej. Koniecznym warunkiem osiagnięcia życia wiecznego jest wrażliwość na ubogich i troska o nich Psalm 83 O pomoc przeciwko wrogom. Pieśń . Psalm Asafa. Boże, nie milcz! Nie bądź głuchy i bezczynny Boże ! Bo oto buntują się Twoi wrogowie ci, którzy Cię nienawidzą podnoszą głowę. Przeciw Twojemu ludowi podnoszą głowę. i naradzają się przeciw tym, których chronisz. Mówią : "Chodźcie , a wytępimy ich spośród narodów, by nie wspominano juz imienia Izraela. Tak postanowili jednomyślnie przeciw Tobie zawarli przymierze. Namioty Edomu i Izmaelici Moab i Hagaryci Gebal, Ammon, i Amalek Filistea z mieszkańcami Tyru nawet Assur podążał wraz z nimi , przyszli z pomocą synom Lota. Postąp z nimi jak z Madianitami jak z Siserą i Jabinem przy potoku Kiszon!

Zostali oni wytępieni w Endor, stali się jak nawóz do ziemi. Z ich wodzami postąp jak z Orebem i Zeebem jak z Zebachem i Salmunną, wszystkimi ich dowódcami . Mówili oni: "Zagarnijmy siedzibę Boga!" Boże mój, jak pył ich rozpędź jak źdźbło na wietrze ! Jak ogień, który las pożera, jak płomień, co wypala góry , tak w zawierusze Twej ścigać ich będziesz i w Twoim gniewie ich porazisz. Twarze ich okryj upokorzeniem, Aby szukali Twego imienia, Panie! niech sie okryją hańbą i zginą Niech poznają, że imię Twoje Pan Tyś sam Najwyższy na całej ziemi!

Komentarz: W psalmie można wyróżnić trzy jednostki literackie : suplikację "negatywną”, czyli wezwanie do Boga, by zaniechał milczenia, lamentację, która obrazuje dramat narodu , wreszcie obszerną suplikację "pozytywną" – czyli wezwanie Boga do działania w obronie swojego ludu. Jest to nie tyle echo konkretnej sytuacji politycznej, ile typowa modlitwa liturgiczna, pełna obrazów historycznych, zwłaszcza z epoki Sędziów. Psalm stwierdza niepodzielną władzę Boga nad światem oraz wyraża wiarę, że Bóg utożsamia się ze swoim ludem. Kto niszczy Izraela, jest wrogiem Boga. W pytaniu, które Zmartwychwstały Jezus skierował do Szawła pod Damaszkiem, odnajdujemy świadectwo takiej właśnie głębokiej jedności Chrystusa – Głowy – z prześladowaną wspólnotą Kościoła – Ciałem Chrystusowym. Złorzeczenie, które wypowiada psalmista, ma na celu nei tylko zawstydzenie wrogów Izraela, ale także ich nawrócenie,